De prijsvorming in de landbouw is altijd gevoelig geweest voor schommelingen, maar de huidige situatie voelt voor veel veehouders anders aan. Waar prijspieken vroeger konden worden gezien als een tijdelijke meevaller binnen een verder voorspelbaar systeem, wordt de markt vandaag gekenmerkt door volatiliteit en onzekerheid. Die onzekerheid wordt versterkt door externe factoren zoals de Iranoorlog met bijhorende stijgende kosten voor veevoeder en energie.
Hoewel de vleesveesector in 2025 nog uitzonderlijk sterke cijfers liet optekenen, met hoge prijzen en een historisch hoog vertrouwen in bepaalde periodes, is die situatie duidelijk niet stabiel gebleken. Recente marktinformatie toont dat prijsdruk opnieuw toeneemt en dat de marge voor producenten kleiner wordt. Dit snelle kantelpunt maakt duidelijk hoe kwetsbaar de sector blijft voor marktschokken.
De Iranoorlog laat zien hoe gevoelig, afhankelijk en kwetsbaar we als land zijn bij geopolitieke onrust. De stijgende energieprijzen, onzekerheid op de wereldmarkt en verstoringen in de handel zoals het sluiten van de straat van Hormuz zijn hier duidelijke voorbeelden van. Toch valt het me op dat het politieke antwoord op deze kwetsbaarheid relatief beperkt blijft ondanks at het belang van voedselzekerheid en strategische autonomie vaak worden aangehaald zonder concrete vertalingen en zonder stevige maatregelen om onze voedselproductie te beschermen. Hoe meer we geconfronteerd worden met internationale onzekerheid, hoe groter het belang van lokale voedselproductie wordt. Maar net op dat moment lijkt de beleidsmatige urgentie om die productie actief te beschermen en te versterken nog te vaak achter te blijven.
Maar zoals het gezegde het zegt: De boer, hij ploegde voort! Met liefde voor zijn vak, zijn vee en het voedsel dat hij produceert.
Ennio Liesens, voorzitter werkgroep vleesvee- en kalveren
